De Blauwe Beugel was lang geleden het natuurbad van de gelijknamige zwemvereniging aan de Uiterweg in Rijsenhout. Naast de ringvaart kon je heerlijk zwemmen en met een plons van een glijbaan het water in.

HOUTEN ROEIBOOT "Dat was een foto, waarbij veel herinneringen bij ons boven kwamen", begint Wil Jore- Spaargaren haar mail. "Mijn man en ik haalden er 78 jaar geleden ons zwemdiploma A, onze dochter deed hetzelfde in 1967. Onze zoon zou afzwemmen in 1972, maar toen waren de golven zo hoog, zodat hij die ene minuut watertrappen niet kon volbrengen. Gelukkig slaagde hij later wel in het Wethouder v.d. Zwaardbad in Hoofddorp."
"In mijn jeugd speelde het zwembad een belangrijke rol. Tijdens mijn lagere schooljaren woedde de Tweede Wereldoorlog. Gelukkig hebben wij daar als kinderen van de Leimuiderdijk, aan die uitloper van de Westeinderplas, die De Blauwe Beugel heet, weinig van mee gekregen. Maar er was niet veel te beleven voor een kind in die jaren."
"Gelukkig was daar in de zomer het zwembad. Als gezin was je donateur van dat zwembad. Dus elk gezinslid mocht het hele seizoen ( van mei tot september) gratis zwemmen. Als we een neefje of nichtje meenamen in de vakantietijd, moesten we een kaartje gaan kopen bij 'vrouw Joore', tegenover het zwembad aan de Dijk. Zo’n kaartje kostte, volgens mij een dubbeltje."

Om bij het zwembad te komen, moest je eerst met een roeiboot naar de overkant van de Ringvaart

"Echtgenoot Han Joore was de voorzitter van het zwembad. Het hele zwembad was een bewonersinitiatief In de dertiger jaren. Mijn vader is bestuurslid geweest. Timmerman Onos van de Leimuiderdijk had er veel werk aan verricht. Om bij het zwembad te komen, moest je eerst met een roeiboot naar de overkant van de Ringvaart."

"Naast het zwemmen was voor ons dat overvaren met die zware houten roeiboot een attractie. Om beurten wierpen we ons op als veerman- of vrouw. We waren lange middagen in dat zwembad en dan was dat overvaren een leuke afwisseling van het zwemmen zelf. De duiktoren vonden we prachtig. Je kon van vijf planken op verschillende hoogtes afspringen of duiken. De waaghalzen gingen ook nog van het 'platje' of het 'latje'.Er was een actieve badmeester die ons leerde reddendzwemmen en zogenaamde figuurzwemmen."

"Mijn man zat vanaf z’n zestiende in de waterpoloploeg DBB. Ze hebben weinig wedstrijden gewonnen. Ook toneelvereniging De Rijzenspelers is in 1943 ontstaan uit de ontspanningsvereniging die bij het zwembad hoorde."

DIKKE LAAG BLUBBER Anneke van Heerde-Langhout: "Met genoegen heb ik de foto van zwembad de Blauwe Beugel in de Hoofddorper gezien. Een stukje jeugdsentiment. Ik heb 20 jaar aan de Leimuiderdijk gewoond en in de B.B. mijn zwemdiploma’s gehaald. Wat ik mij vooral van de zwemlessen herinner, was dat altijd koud was. Met schuimkoppen op de golven. Mijn moeder stond op de kant te rillen in haar regenjas. En ik moest het water in."
"Maar als het heel warm was, lag er soms een dikke laag groene drab op de water. Thuis moest je eerst je badpak schoonspoelen. En niet te vergeten: de dikke laag blubber waar je tot je knieën inzakte als je van de hoge duiktoren sprong. De gekleurde kleedhokjes langs de perrons waren niet alleen fleurig: aan de blauwe hokjes kon je je lekker opwarmen. Maar niet denken aan de toiletten die gewoon op het oppervlakte water loosden. Het was toen niet anders. En wellicht ook niet beter, maar toch een tijd om nooit te vergeten."
"Na een frisse duik begon de strijd om de roeiboot: tegen betaling van een snoepje van 5 cent een halve middag overroeien. Goed opletten, want naast de pleziervaart voeren er ook grote zandschepen en olietankers. Nu zou het ondenkbaar zijn, dat een kind van 10 jaar boten met passagiers mocht overroeien. Al met al was het een fijn zwembad met leuke herinneringen."

Ik kwam drie meter lager plat op mijn buik op het water terecht


KLAP VAN DUIKPLANK Sylvia de Reus, die jarenlang in Rijsenhout woonde: "Zodra het water 18 graden was ging het zwembad open. En ik was er bijna altijd. Het was in de tijd van badmeester Scharf, Frank Kroon, Arie Kaufmann en Henny Kolle."
"Ik heb daar vijf diploma's gehaald en ik was een beetje het hulpje van Frank Kroon. Door hem ben ik het Cios gaan doen in Arnhem. Ik stond regelmatig in het huisje waar tickets en snoep verkocht werd. Ik ging regelmatig van de hoge duikplank af. Totdat het vreselijk mis ging. Ik dacht dat de plank langer was en nam nog een extra stap. Ik kwam drie meter lager plat op mijn buik op het water. Mijn achterkant en rug waren nog helemaal droog. Stoer als ik wilde zijn, vertelde ik dat het allemaal wel mee viel.
"Een maand later werd ik geopereerd aan mijn elleboog, omdat er in het gewricht een bloedprop had genesteld door de grote klap op het water. Helaas is dit mis gegaan met de operatie. In mijn leven ben ik er nog tien keer aan geopereerd en uiteindelijk heb ik negen jaar geleden een complete elleboogprothese gekregen."
"Mijn leven begon in de Blauwe Beugel, maar is daar ook geëindigd. Ieder keer als ik plaatjes zie van het zwembad heb ik gemengde gevoelens. Ik heb een een gouden tijd beleefd en ben dank zij Frank Kroon het Cios gaan doen."

BADJUF Jacqueline Scharff: "Mijn moeder Nel Scharff-Joore heeft er jaren tegenover gewoond aan de Leimuiderdijk en zelfs samen met mijn vader Jan Scharff als badmeester en badjuf hier vele kinderen leren zwemmen."

BRANDWEER Dolf de Jong: "Mijn vader, Karel de Jong is daar badmeester geweest in 1962. Doordat daar in de winter geen werk was werd hij gestationeerd bij de beroepsbrandweer in Hoofddorp. Daar heeft hij zijn carrière voortgezet en zich opgewerkt tot plaatsvervangend commandant."

Eric Hoenson

MeerHistorie
Foto: MeerHistorie
Eigen foto
Foto: Eigen foto
Eigen foto
Foto: Eigen foto
Eigen foto
Foto: Eigen foto
Eigen Foto
Foto: Eigen Foto
Eigen foto
Foto: Eigen foto
Eigen Foto
Foto: Eigen Foto